Türk futbol tarihinde iki dönüm noktası vardır. Birincisi İstanbul’da İngiltere’den 8 gol yedik. Rövanşa giderken Mustafa Denizli, “Wembley’de İngiltere’yi yenmeye gidiyoruz” dedi. Mümtaz Türk medyası, Denizli’yi “Hayal taciri” ilan etti. Oysa Denizli, “Topal karınca gibi” bir idealin peşindeydi.
İkincisi Fatih Terim, Türkiye’nin büyük hedeflere koştuğunu anlatmak için, “Hiçbir şey imkansız değil. Mucizeler zaman alır” sözünü ilke edindi. Mümtaz Türk medyası Terim’i megaloman olarak niteledi. Oysa Terim, ‘Topal karınca’ gibi bir idealin peşindeydi.
Şimdi gelinen nokta şudur: Türkiye, futbol tarihinde en seçkin yerini alırken, DenizliTerim ikilisi ile gurur duymaktadır.
Bu iki teknik adamın açtığı yoldan büyük hedeflere koşmaktadır. Bu yolu kimse geri döndüremez. Bu yolun parolası da şudur; Biz Çılgın Türkler, Avrupa Şampiyonu olmak için çok beklemeyiz. O gün çok yakındır!

Futbolu biz oynadık. Finali de biz hak ettik. Bırakın finali Avrupa Şampiyonluğunu da biz hak ettik. Ama ne oldu?
Aptalca üç hatalı golle tüm hayallerimiz yıkıldı.
Birinci gol. Top bizde, gole giderken kaptırdığımız topla gol yedik. Nerede Rüştü Reçber?
İkinci gol. Pozisyon yok, sadece yüksek bir yan orta var. O yüksek topa Rüştü Reçber çıktı. Boşa çıktı. O top da gol oldu.
Üçüncü gol. Yine top bizde. Rakibe ikram ediyoruz. Sonra o top üç kişinin arasından gelip gol oluyor. Nerede Rüştü Reçber?
Anlatmaya çalıştığım nokta şu. Koskoca Almanya. Avrupa ve dünya şampiyonu Almanya, kalemize üç kez gelebiliyor. O da bizim hatalarımızdan…
Eğer kalede iyi bir kaleci olsaydı, bu maç böyle mi olurdu? Elbette tüm faturayı Rüştü Reçber’in önüne koymak istemem. Basit ve sıradan hatalar var ama en büyük hatayı takımın kaptanı ve en tecrübeli oyuncusu yapıyorsa o zaman kendimizi analiz etmek zorundayız.

BAŞIMIZ DİK AYRILDIK
Türkiye, Türkleri gururlandıran bir futbol oynadı. Stattan başımız dik ayrıldık. Karşılaşmanın sonunda Türk futbolcusu alkışlar içinde uğurlanırken, Almanya’nın sahada çılgınca sevinmesi, bu maçın büyüklüğünü gösterir. Bu maçın büyüklüğü Türkiye’ye aittir. Sadece Almanya sevindi.
Şimdi gelelim futbolun gerçeğine… Sahaya 14 kişi çıktık. Üstelik bu takım rezerv takım. Ama 10 futbolcu görevini yaptı.
Bütün dünyaya Türklerin çağdaş futbol oynadığını kanıtladı. İşte önemli nokta da bu. Türkiye evine dönerken ‘Avrupa’nın 4 büyük takımından biri’ unvanı ile dönüyor. Belki skor olarak 4. konumda olabiliriz. Ama futbol olarak birinci olduğumuzu kabul edelim.
MESAJ: Fatih Terim, Türkiye’deki misyonunu tamamladı. Artık bundan sonra yapacağı bir şey kalmadı. Türkiye, Terim’e teşekkür etmeli. Ben buradan o görevi 70 milyon adına yapıyorum. Sağol Adanalı.

Bu maçın teknik analizini yapmayacağım. Yaparsam Fatih Terim’in bir dolu çılgınca yanlışlıklarını yazmak zorunda kalacağım. Sadece tek kelime yazayım: ‘Takımın tek ön liberosu Mehmet Topal’ı çıkartıp santrafor Semih Şentürk’ü almasının hiçbir teknik yorumu yoktur. Bunun adı çılgınlıktır….
Ama futbol işte böyle bir şey. Terim’in bu yanlış yorumu doğru bitti. Topal’ın oyundan çıkmasıyla Ulusal Takım ön liberosuz oynadı. Bu bölgenin sorumluluğunu neredeyse Tuncay Şanlı tek başına aldı. Hem oyun kurdu hem takımı hücuma çıkardı. Şentürk de oyuna girdikten sonra kendini hep gizledi. Bir kez sahneye çıktı o da herşey bitti diye diz çöküp ağladığımız an 70 milyonu güldürdü. Ne güldürmesi canım 70 milyona hayat verdi hayat. Oysa bundan 1 dakika önce kendi ayağımızdaki topu Hırvatlar’a armağan ettik. O top geldi olmayan pozisyonda gol oldu. Olacak şey değil. Bu goldeki en büyük hatayı Rüştü Rençber gibi bir büyük usta yaptı. Hem de ne hata. İşte bu noktada özel bir paragraf açayım. Bu maça damgasını vuran oyuncu kaleci Reçber oldu. Kalede duruşu ve kurtarışıyla Türkiye’yi şimdiden Avrupa’nın 4 büyük takımından biri yaptı.

POZİTİF ENERJİ VERELİM
Tekrar başa dönelim… İtalyayan hakem dürüst ve namuslu olsaydı Tuncay Şanlı’nın pozisyonuna penaltı verir maçı da çözerdi. Açıkca Hırvatlar’ı korudu. Peş peşe gösterdiği sarı kartla Türkiye’nin yolunu kesmek istedi, ama kesemedi.
Şimdi… Fatih Terim’i eleştirenler susmak zorunda. Maçtan önce ‘Topal Karınca’ ol dediğim Fatih Terim takım tertibi ve sistem konusunda maçı kazanmak için çok şey yaptı. Çok doğrusu da vardı çok yanlışı da vardı. Ama kazanan haklıdır. Şimdi Terim’i eleştirme günü değil. Terim’e pozitif enerji verme günüdür.

MESAJ: Sayın Tayyip Erdoğan bu maçı bir Başbakan duygusuyla izlemedi. Eski bir futbolcu gibi izledi. Yediğimiz gol de kahroldu attığım golde çılgınca sevindi. Futbol Başbakanlar’ı bile ağlatırmış…

Neresinin sakat olduğunu yazmayacağım.
Neresinin sağlam olduğunu yazacağım.
Bir tek yeri sağlam, o da yüreği!..
Bir çok futbolcunun, “kılı dönse” sakatım diye kapris yaptığı şu dönemde, “futbolculuk kariyerini” dahası; ekmek yediği mesleğini tehlikeye atacak kadar yürekli biri o.
Galatasaray’ın şampiyonluk maçında gık demeden oynadı. Maç bitti, şampiyonluk turunu iki arkadaşının kollarında attı.
Şimdi ise!… Ulusal takımın her maçında insan üstü oynuyor. Önerim şudur efendim:
Sırtındaki Ulusal forma için hayatını ortaya koyan Servet Çetin’e, “Gazi Madalyası” verilsin.

Tuhaf ama iki konu için yüksek hoşgörünüze sığınarak bir şeyler söylemek istiyorum. Çünkü bu satırları yazarken duygularımı kontrol etmekte zorlanıyorum. Tıpkı 70 milyonun gözyaşı döktüğü gibi.
Portekiz’e yenildiğimiz gün “Türkiye Avrupa şampiyonu olacak” dedim. Bunu inanarak söyledim. Ayrıca futbol bilgimi ortaya koyarak söyledim. Çünkü Türkiye futbol kadrosu olarak kaliteli oyuncularıyla bunu başaracak güçteydi. Ama herkes benimle alay etti. Kimi ‘topal karınca’ dedi, kimi ‘hayal taciri’ . Bu görüşümde son güne kadar ısrar edeceğim.
İkincisi ve önemlisi, maçtan bir saat önce atv’de Santra programında yine inanarak söyledim. Dedim ki, “Yüzde 99 Çekler’i yeneriz. Yüzde bir ise yağmur yağar, kar yağar, yer yerinden oynar, işte o zaman maç yarıda kalır.” Sevgili Ahmet Çakar’ın üç ihtimalli maç ısrarına rağmen tek ihtimal var o da ‘Türkiye’ dedim.

AVRUPA ŞAMPİYONU OLURUZ
Şimdi başa dönelim.
Biz neden 2-0 yenik duruma düştük?
Biz neden 2-0′dan maçı 3-2 yaptık?
Daha da ve önemlisi şudur: Biz nasıl olduk da hakemi de yenerek Çekler’i eledik?
Birinci cevap:
Yediğimiz iki gol Çekler atmadı, biz yedik. İki çizgiden gelişen ataklarda ne kademe hatası yaptık, ne takım halinde organize olduk, ne de!… Sadece şunu yaptık: Amatörce seyrettik.
İkinci cevap.
Biz takım gibi savaşmaya başlayınca yani cesurca risk alarak Çekler’i yenmek için saldırınca öyle bir üç gol attık ki, üstelik kalecisiz yendik. Üstelik 10 kişi ile yendik. İşte Türkiye bu. Maçın bu bölümünü Fatih Terim ve öğrencileri çok iyi analiz etmeli. Bu bölümdeki futbol Türkiye’yi Avrupa Şampiyonu yapacaktır.
MESAJ: Nihat Kahveci ve Tuncay Şanlı’yı NBA’in iki starı Hidayet Türkoğlu ve Mehmet Okur’a benzetip, “Niye Türkiye’de oynamıyorsunuz” diyenler gördüler ki, takım olunca starlar çok büyür. Kahveci ve Şanlı daha büyük oynayacaklardır, bekleyin.

Portekiz’i neden yenemedik? Dahası; Portekiz karşısında neden çok kötü oynadık? İşte bu sorunun cevabını İsviçre karşısında ilk 45 dakikada yaşadık. Elbette bunun sorumlusu Fatih Terim’in duygularını ve hırslarını aklının önünde tutmasıydı. Dahası; Terim’in affedilmez antrenörlük hatalarıydı.
Soru bir:
Yağmura hazırlıklı değilsin. Oysa o yağmurun maç anında yağacağını bildiğin halde, topu tutarak oynayan fizik kapasitesi düşük oyuncuların sahada işi nedir?
Soru iki:
Elinde Emre Güngör gibi atletik yapılı ve çok çabuk bir oyuncu varken neredeyse 4 yıldır, sıradan bir oyuncu olan Emre Aşık’ı savunmanın son adamı yapmanın mantıklı izahı var mı?
Soru üç:
Orta saha da Ayhan Akman ve Mehmet Topal gibi iki oyuncu varken, Tümer Metin’i oynatmak, hem de bu oyuncuyu Ulusal Takım’ın lideri yapmak futbola ihanet değil midir?

NİHAYET DOĞRULARI GÖRDÜ
Terim ikinci 45 dakikada yapması gereken doğruları yaptı.
Terim’in üç doğrusu, Terim’i de Türkiye’yi de kurtardı:
1-Gökdeniz Karadeniz ve Tümer Metin’i oyundan alarak doğru yaptı. Böylece orta sahada topa sahip olduk.
2-Semih Şentürk’ün oyuna girmesi ile hiç olmazsa yan ve yüksek toplara gittik.
3-Hücumda risk aldık. Arda Turan’ı oyunun lideri yaptık. Böylece; koşan, savaşan ve maçı kazanmak isteyen Türk çocuklarına güvendik.
Son söz: Galibiyet çok güzel şey. Yeter ki yanlışlıkların üzerine örtmesin.
MESAJ: Benim anlatmaya çalıştığım acı gerçeği nihayet yaşadık. Şöyle efendim..
Eren Derdiyok’un pasını Hakan Yakın bizim ağlarımıza gol yaptı. Bu golü ise bizim Aurelio seyretti!
Gole bile sevinmeyen Yakın ile Derdiyok’u izlerken isyan ettim: Ah benim kendi kimliğine, kendi insanına ihanet eden ülkem. Ah!…

Kadro seçimi ve taktik düşünce, ‘Terimizm’ futbol felsefesinin eseri. Fatih Terim iki şeyin altını çizdi;
A- Öyle bir 11 çıkardı ki, “Portekiz bizden korksun” dedi. Bu 11′in adı, ‘çılgınca’ hücum futboluydu. Çünkü; takımın 10 futbolcusunun 10′u da ligde gol atmıştı.
B- Tek ön libero (Aurelio), bir oyun kurucu (Belözoğlu) ve dört forvetle (Kahveci, Şanlı, Kazım, Erdinç) oynamakla Portekiz’den hiç korkmadığımızı kanıtlamak istedik.
Terim’in çözmesi gereken çok ciddi üç sorun şuydu:
1- Savunmamızda yan ve yüksek topların hepsi başımızı ağrıttı. Kaleci Demirel hiçbir topa çıkmadı. İki stoperimiz (Zan ve Çetin) yan ve özellikle yüksek topları ıskaladı. Bir başka sorun da şuydu: Hücumda topu yere indirerek oynadık ama ön ve arka direğe hep yüksek orta yaptık. Bu topların bir tanesine bile vuramadık. Oyunun patronu Belözoğlu ise saklanarak oynadı. Sorumluluk almadı. (Portekiz de kısa boyluydu ama onlar her yüksek topu olumlu kullandılar)

TERİM’İN DUYGUSAL YANLIŞI
2- Hücumda organizasyon değil, bireysel yetenekler ön plana çıktı. Kazım beklenilenin üstünde performans sergilerken, Şanlı çizgiden içeri girdiği her topu kaybetti. Erdinç, ilk kez yan yana oynadığı Kahveci’ye eşlik edemedi.
3- Ayağında top tutan santrforumuz yoktu. Presle kazanıp ileri çıkarken, hücumda kazandığımız topu kaybettiğimiz zaman o topların hepsi kalemize tehlike oldu. Bu topları Ronaldo iyi kullanmadı. Ayrıca şans da bizden yanaydı.
İkinci 45′te Terim, Mevlüt Erdinç-Sabri Sarıoğlu değişimi ile futbol felsefemizi değiştirdi. Altıntop’u orta sahadan hücuma çıkardı. Hücumu düşünürken savunmamız dağıldı. Pepe ve Meireles’in attığı gollerde çizgi savunmanın oyundan düşmesinin adı skandal!
MESAJ: Terim’in sakat Zan ve Çetin’deki ısrarı duygusaldı. Dahası; maçı çevirmek için Şentürk’ü oyuna aldı. Terim’in Şanlı’da ısrarı ve Arda Turan’ı oyuna almaması duygusal ve yanlış tercihlerdi.

İsim babası olduğum atv’deki Santra programında; söz konusu Ulusal Takımımız olunca üç şeye çok dikkat ediyorum…
Birincisi; eleştiride asla sınırları zorlamıyorum. Hatta çok haklı olduğum konularda bile… Mesela Sevgili Fatih Terim bir yanlış anlama sonucunda beni incitse bile gülümseyerek, doğruyu anlatmak zorunda kaldım. Terim benim için ‘ Bir telefon mesafesindeyim niye aramadın?’ dedi. Oysa benim değil onun beni araması gerekirdi.
İkincisi; eleştirilerimi ‘tekerlek kırılmadan’ yaptım. Şimdi susuyorum.
Üçüncüsü ve önemlisi de şu: Ben asla “Bu gruptan birinci de çıkarız, sonuncu da oluruz” gibi sığ bir futbol görüşünde değilim. Benim hedefim gruptan çıkmak değil. Benim hedefim Avrupa şampiyonu olmaktır.
Bunu yapabiliriz. Hani diyorum, olamazsak bile “Topal haline bakmadan hacca gitmeye karar veren karınca “ hikayesindeki gibi şampiyon olamazsak bile bu uğurda ölürüz ya!
Sözün özü şudur; Bu çocuklar bana bir kez daha; “Biz çılgın Türkler” diye başlık attıracaktır. O zaman siz karamsarların ne başlık atacağını merak ediyorum.
MESAJ: Ulusal Takım’a yol arkadaşlığı yapan F.Bahçe, takımın iki önemli oyuncusu Emre Belözoğlu ve Nihat Kahveci’nin kafasını transferle karıştırdı. Bu büyük tarihi sorumsuzluktur. Dikkat!

Beşiktaş Başkanı Sayın Yıldırım Demirören, “İnönü Stadı projesini engelleyenler, Beşiktaş’ın içindeki kişiler” dedi. Başkan bu ağır suçlamayı, ” Beşiktaş’ın senatosu “ olan ve akil insanlardan oluşan, Divan kurulu toplantısında söyledi. Demirören’e çok özel iki sorum var.
1-İnönü projesini engelleyecek kadar toplum içinde güçlü (sözü geçen) bu kişiler kimler?
2-Çok ağır biçimde Beşiktaş’a ihanet etmekle suçladığın bu bilinen kişiler hakkında ne gibi işlem yaptıracaksın?
Önce şunu not edelim; Demirören’in bu suçlamalarına, ” Olabilir ” demek bile mümkün değildir. Hiçbir Beşiktaşlı Beşiktaş’ın çıkarlarını engellemez.
Ama çok ciddi sorun şurada; Sayın Başkan Demirören’in İnönü projesi hayal.
Başkan Demirören’in İnönü Stadı projesi sadece gündemi değiştirmek için kullanılan bir oyun. Ortada maket yok, inşaat izni yok, proje ve finans ise hiç yok. Demirören’e soruyorum; 19 Mayıs günü temel atacağım dediğin gün ben de elimde kazma kürek bir amele gibi çalışırım dedim. O gün geldi geçti. Peki ne oldu? Beşiktaş başkanı sözünü tutamayan başkan oldu. Yakıştı mı?

Fatih Terim’in, “Kadroya almadıklarımı savunmak, alınanlara yapılmış büyük saygısızlıktır” sözüne asla katılmıyorum. Eğer doğruları söylemezsen sen değil kamu vicdanı adına herkes bizden hesap sorar. Belki de sen. Hani dersin ki; “Beni neden eleştirmediniz?”
İşte bu nedenle, saygısızlık olarak kabul etsen de o saygısızlığı son defa yapıyorum hocam. Yani seni son kez eleştiriyorum hocam.
Dinle bak ne diyorum:
A-“Savunarak maç kazanamayız” diyorsun. Oysa futbolun bir numaralı kuralı önce savunma, sonra hücumdur. Şu da kulağına küpe olsun: Komşumuz yani Yunanistan savunma yaparak Avrupa şampiyonu oldu.
B-Ulusal Takım’a seçilmenin de bir ölçüsü olmalıdır. Nedir bu? Başarılı olmak, ülkeye bağlılık ve topluma iyi örnek olmak mı? O zaman soruyorum. Sportif davranışları ile topluma kötü örnek olan Tümer Metin kadroda, Hakan Şükür yok. Başarı adına UEFA şampiyonu Zenit’in santrforu ile şampiyon Galatasaray’ın santrforu Ümit Karan kadroda yok. Fenerbahçe’nin yedek santrforu Semih Şentürk kadroda.
Elbette “Yanlışından vazgeç, hatanı düzelt” demiyoruz. Bundan sonra hatanı düzeltmek istesen bile yanlış yaparsın. Yani Şükür’ü kadroya alsan bile bu seni bitirir. Tekerlek kırılmadan önce yazı yazan bu satırların yazarı kendi kendisine büyük saygı duymaktadır. Yani senin kendine saygı duyduğun gibi!