Beşiktaşlı, bugün Beşiktaşlı olduğunu göğsünü gere gere söyleyemiyor. Çünkü utanıyor! Beşiktaşlıları utandıracak en son şey şampiyon olamamaktır. Saha başarılarının o kadar önemi de yoktur. Önemli olan Beşiktaşlıların sahada Türkiye’ye örnek davranışıdır. Bunun adı da ‘Beşiktaşlı duruşu’ dur.
Elbette Türkiye’de, ‘yükselen değerlerin takımı Beşiktaş’ ı yönetenler, bu gerçeği bilmiyorlar, göremiyorlar. Asıl sorun buradadır. Gelinen çok önemli iki noktanın altını çiziyorum:
A-Artık çocuklar, babaları gibi Beşiktaşlı olmuyor.
B-Beşiktaşlı olan çocuklar, babalarına kızıp, takım değiştirmek istiyorlar.
Peki Beşiktaş bu hale niye geldi?
1-Beşiktaş’ın, ‘cesur kalbi’ olan ve bir yaşam felsefesi taşıyan dünyaya örnek olan Çarşı’nın içine sızdılar. Çarşı, Çarşı’ya karşı oldu. Maç seyretmek cesaret işi oldu. (Tribün terörü var. Dikkat!)
2-Beşiktaş, öz kaynaklarına ihanet ederek, evlatlarına sahip çıkmadı. F.Bahçe ve G.Saray’ın kapıya koyduklarını aldı. Beşiktaş sevgisini taşıyan
kolej gibi takım karizması çizildi.
3-Yönetenler, Beşiktaş’ın paralarını sokağa attılar. Beşiktaş’ın geleceğini ipotek altına aldılar. (Asıl tehlike burada!)
4-Beşiktaş’ı yöneten başkanların sözü senettir; tartışılmaz. Ama Demirören, söylediklerini yapamayan başkan oldu.
5-Menajeri mafya ilişkileri için yargılanırsa, antrenörü tarikat bağlantılarının içinde olursa; Atatürk’ün takımında bu utanç dolu görüntüler olursa elbette Beşiktaş büyük yara alır.
SON SÖZ: Ey Beşiktaş’ın büyükleri… Beşiktaş elden gidiyor. Lütfen Beşiktaşlı gibi davranın ve 2010 yılını beklemeyin.